Bala Korant

Te gusta Amerpages? Síguenos!

Press

Is this your business? Claim it!

Location
Sabana Ball Park | Willemstad, Curaçao
Email Send a message
Phone(s)
(599-9) 767-1646
Fax number(s)
(599-9) 767-1041
Mapa - Bala Korant
Important This map listing was generated automatically by a geolocation service, instead by a human user. Please consider this map location as a reference.
Mensajes Recientes

willems R

DEMOKRASIA, NO I “AKUERDO-FANTASMA”.
R.Willems 18 oktober 2016.
“Akuerdo di desponibilidat” entre MAN-PAR-PNP-PS, djies despues di elekshon, ta stroba demokrasia hasi su trabou i no ta nada mas...

Laura

Bontardi,
Mi ke sa kuantu un advertentie/vacature ta kosta pa manda?
Masha danki, felis wekent!
Saludos,
Laura de Kort

R.Willems

RADICALISERING WAS SINDS 1956.
R. Willems, 16 september 2016.
Nu in 2016, 60 jaar van intensief inzet en streven, kan men zich afvragen of de historische nasleep van de slavernij, na-kolonisati...

R.Willems

MASKARADA SA KAI.
R.Willems 14 juli 2016.
Tin ‘boswachters’ i ‘stropers’.
Aparentemente, ‘Boswachter-Stropers’ tambe!

R.Willems

HAND IN EIGEN BOEZEM STEKEN.
R.Willems 4 april 2016.
De Surinaamse Omayra Leeflang heeft nu, op Curaçao haar eigen politieke partij, de UKH opgericht (Un Korsou Hustu). Eigenlijk een verrassi...

R.Willems

“Extra” edishon 7/12/2015.
R.L.Willems 8/12/2015.
PENSA NA PLASO KORTIKU O LARGU ?
Segun Parlamentario Sr. Cleopa, e no tin nada kontra e organisashon ‘Green Town’ i e no tin sufrisiente...

R.L.Willems

IN MEMORIAM
Drs. Edwin nolasco ayubi.
R.L. Willems 7 september 2015.
Alleen de allersterkste, de aller-intelligentste, de meest rigide, zal uit de donker schaduw van onze generatie kunnen krui...

Willems R

FUGITIVOS HUMANOS.
R.Willems 1/09/2015
Ta parse manera nan ta atakando tur e playanan, kaminda sa bai pasa all-in-vakashon i releks.
Di tur parti, prinsipalmente Sur i Oropa Oriental nan ta ba...

DEMOKRASIA, NO I “AKUERDO-FANTASMA”. R.Willems 18 oktober 2016. “Akuerdo di desponibilidat” entre MAN-PAR-PNP-PS, djies despues di elekshon, ta stroba demokrasia hasi su trabou i no ta nada mas ku “chantahe”. I ku e hecho aki, enbes di progreso, atrobe ASTUSIA manera antes. KORSOU A KAI ATROBE DEN SU PLOI BIEU DJE SISTEMA KOLONIAL. Hopi noble speransa, antes di elekshon pa kambio, sanger i un aire fresku a dirti manera ijs den solo. Korsou no asiña nada i a keda ankrá den su mes gara stupides di ‘kabes duru’sin e boluntat di ke siña. Enbez di dal un paso padelante, a dal un paso pa’tras. Un tristesa profundo a kai riba nos. Nos indikashonnan tabata mustra ku un dje puntonan mas debil den e kadena di progreso ku mester di reforsá, tabata nos hobennan, nos enseñansa pa ponenan den bon direkshon. Pero kiko ta resultá awor, a base dje “akuerdo-fatal”(antes ku rondu-informadò) fuera di un elekshon demokratiko, ku demokrasia a penas por a haña minimo espasio pa por a hasi su trabou, ya nan stik e, komo e sistema kolonial. Esaki ta un dje prinsipionan mas elementario; despues di un elekshon demokrátiko, turno a keda pa Informadó i Formadó. Por sierto, Pueblo a vota pa forma un gobierno, i NO SIERTO PARTIDONAN ku nunka no por ta ligal, pasobra e ora ey e ligalidat i e resultado dje elekshon ta wordu rechasá. Pesei tin un Informadó i al kaso un Formadó. Kompletamente un otro asuntu ta: Despues ku Informadó/Formadó a hasi su rondu, a sali MAN-PAR-NVP-SP ofisialmente, pero sin rondu di Infomadó i Formadó no ta nada mas ku:”plaga de ratas”. Ku otro palabra, no ta nos hobenan ta forma un problema, sino nos politikonan mes. Enbes komo politiko di mustra kon sa trata, awor obligatoriamente tin bai demostrá politikonan kon mester trata enbes di bai yuda e hobennan. Esaki no ta un labirinto pero un rompa-kabesa formal, un tristu draw-back; no ta di sali djabou bai ariba, manera den kaso ku kuminsa ku skol pa forma nos hobennan pa progreso, pero awor tin di kuminsa djariba bin abou pa eduká politikonan. “Tarea de Sisifo” Señor politikonan no ta mehor boso tur bai playa bai baña i goza i laga formashon i gobernashon pa hobennan i no boso? Boso ta formá i ta pensa di un manera antigua ku absolutamente no ta funsioná den e tempu di kambio ku nos ta aden pa progreso. NOS ta e PUEBLO, NOS A BAI VOTA LIGALMENTE, NOS TIN NOS DERECHONAN KOMO PUEBLO DI KORSOU i nos ta eksigi hobenan nobo jong pa dirigí e pais aki: NOS NO KE ASTUSIANAN MAS, NI SÍNBÈRGWENSERIA, EMBUCHADO (verkiezingsbedrog) Y MALA EHEMPLO. Kabesante di MAN-PAR-NVP-PS, nos komo pueblo di Korsou, nos ke un inteligensia nobo i no boso. BOSO ta bai di mal den peor. BOSO NO TIN E INTELIGENSIA PA POR DEAL KU UN KORSOU MODERNO. NO DAÑA KORSOU MAS TANTU. NOS TA E PUEBLO, I NOS KE INTELIGENCIA HOBEN. EVITA KU PUEBLO TIN DI SALI RIBA KAYA PA BISA BOSO NA PLAKA CHIQUITI KIKO NAN KE. NOS A VOTA, I NOS NO TA LAGA NINGUN POLITIKO HINKA SAPO I DORI DEN NOS SAKU, NOS TA EKSIGI INTELIGENSIA HOBEN I NO ASTUSIA PA INTELIGENSIA.

Bontardi, Mi ke sa kuantu un advertentie/vacature ta kosta pa manda? Masha danki, felis wekent! Saludos, Laura de Kort

RADICALISERING WAS SINDS 1956. R. Willems, 16 september 2016. Nu in 2016, 60 jaar van intensief inzet en streven, kan men zich afvragen of de historische nasleep van de slavernij, na-kolonisatie en de overheersing tijdperk, als definitief geëindigd beschouwd worden. De gezamenlijke poging van Surinamers, die kennis en macht in pacht hadden en tevens de behoefte, om die voorsprong uit te bouwen tot een ‘CuraMaribo’, bleek achteraf een onzinnige utopie te zijn, die nu zeker aan het inkrimpen is tot een gedachteloze wanzinnigheid. Zij, die niet geschokt zijn van deze indringerige opportunistische houding, het aanwenden van iedere omstandigheid ten voordele van henzelf of hun groepering, komt, omdat zij door de taboe het niet wilden inzien, laat staan beseffen. Deze autoritaire, eigenmachtige optreden uit eigenbelang, had de toekomst en ontwikkeling van de toenmalige Ned. Antillen bij o.m. de Afro-Curacaoënaars onmeetbare schade toegebracht. En dit speelt nu samen met de verkiezingen, een beslissende rol in de Curaçaose vrijheid, gelijkheid en vooruitkomst op eigen kracht, eigen kennis en eigen macht. Macht en kennis, om optimaal in het algemeen te kunnen functioneren, moeten gedelegeerd kunnen worden, om samen met succes te kunnen samenwerken voor geheel het Eiland. Chantage, overheersen, uitsluiten, onderkruipen en domineren, onderdrukken en overvleugeling en oppermachtigheid, leiden in de tijd tot onwil, verweer, tegendruk en tenslotte verzet en afwijzing. Het is nu te hopen, dat het zover is! Vermoedelijk, zal het zover niet zijn. Al de neuzen wijzen nog niet in dezelfde richting en er bestaan nog steeds illusoir droombeelden, natte dromen en wensen….die echter nooit in vervulling kunnen komen, al kraait de rode haan over geheel het Eiland. Paraatheid moet een blijvende ‘must’ zijn voor de bevolking en de mariniers op het Eiland. Alléén door constructieve samenwerking voor geheel Curaçao, heeft democratie dan zin. Overheersing, zeker door tijdelijke en vergankelijke kennis en macht, kunnen nooit duurzaam zijn. De evolutionaire, normen en waarden, komen uiteindelijk aansluiten, met rampzalige gevolgen voor de uitbuiters. Hoe hard de gevolgen kunnen zijn, vraag het maar aan de directeur van de Centrale Bank of aan Den Haag. Nu pas, is dat illusoir droombeeld voor goed uit elkaar gespat; samen met het bestuur van de centrale bank. Alleen het syndicalisme, de vakbeweging verkeert in een paradijselijke Walhala- museum van het vervlogen polder-model. Echter, hiermee is niet alles gezegd, immers uit de pas opgerichte politieke partijen, kan men een smalle tak bemerken van eens een waterland, dat langzaam, maar zeker aan het uitdrogen is. Nu dat de verkiezingen voor de deur staan en men beseft er komen belangrijke machtsverschuivingen, nu al komen de onderdrukte en gecontroleerde vrijheden los, waarmee men toch voorzichtig moet zijn, omdat het te maken heeft met de verkiezingen. Een nieuw sterk begin, een nieuwe basis in de Curaçaose geschiedenis naar de toekomst toe van een groot Curaçao voor Curaçaoënaars… én anderen…samen. Zeer beklagenswaardig en zielig is, dat de Curaçaose vakbeweging in ernstige mate, niet met zijn tijd is gegaan, en bevindt zich thans in een museum, terwijl in Europa kennelijk het syndicalisme haar taak volbracht heeft. Op Curaçao vist men achter het net en staan in de weg met veel onbenullige bla-bla. Laten wij een blik gooien op enige aanwijzingen in het huidig syndicalisme: Cao’s zijn niet langer algemeen bindend. De representatieve rol van de vakbeweging in de moderne samenleving is thans niet meer dan een vraagteken i.v.m. een drastische terugloop. Vakbonden leveren geen geringe financiële problemen op. De overlegeconomie, bejubeld als het zo succesvolle poldermodel, blijkt thans een sta-in-de-weg te zijn voor een gezonde en dynamische economische ontwikkeling, omdat gebleken is, dat het haaks staat op het streven naar marktwerking en déregulering. In feite, heerst er een crisisstemming: ”Vakbonden slinken door economische teruggang”….Vakbonden op korte termijn “verleden tijd” en eindeigen als “museumstuk” en twee keer failliet. “Waarvoor heeft de werknemer nog een vakbond nodig? Meeliften, brengt bonden in een lastig parket! Op dit cruciale moment vóór de verkiezingen, terwijl hun taak als vakbeweging zo goed als volbracht is, roept het syndicaat een “Algemene staking” uit. Het gaat niet meer om de belangen van werknemers en werkgevers, maar om de kop van de vakbond leiders zelf, die kennelijk reeds op het blok ligt. In feite wil men meten, hoe krachtig de macht van de vakbeweging nog is! En men blaast op tijd de aftocht af, men bindt in en haalt bakzeil. Er is een teken aan de wand De brandstichters, en mogen ook vakbonden erbij betrokken zijn, laten zij de schade tot de laatste centiem betalen, laten zij hun individuele vermogens inleveren, hun bezittingen verkopen, omdat als het met de knoet moet, dan maar met de knoet. Een paar jaren terug, in een van de beruchte stakingen van havenarbeiders in Brussel, werd een zo’n syndicale relschopper met de camera betrapt met een brandstof jerry-can, terwijl hij een auto in brand stak. Hij had moeten voorkomen en werd veroordeeld: Hij had zijn huis, zijn auto, alles moeten verkopen, zelfs zijn kinderen hadden de universiteit moeten verlaten bij gebrek aan geld. Een paar maanden terug stond in de krant, dat hij uit het leven gestapt was uit misère. M.b.t. de belangen van de werkende mens, ligt ongetwijfeld hier een markt open voor de Verzekeringen Sector voor betaalbare prijzen voor arbeidsverzekering, mogelijk uitgebreid met een consumenten en fiscale belangen en persoonlijke verzekering tegen derden. Of de vakbonden nog aan te pas komen, is dan verbodig. Helemaal verdwijnen zullen zij niet, maar dat hoeft ook niet. Voorzichtigheid is geboden, zinloze stakingen, de barricaden opgaan zijn geen goede aanwijzingen i.p.v. een solide schoon begin! Dat er chaos heerst, komt het omdat het volk, noch de vakbeweging niet precies weet, welke bevrijdende factoren nu een rol spelen. Men voelt, dat de teugels gevierd zijn en men denkt, nu dat het ijzer heet is, moet men kunnen smeden. Men staakt en men probeert andere voordelen uit de situatie te halen. Dit is onverstandig, zeer onverstandig, omdat het gaat om evolutionaire veranderingen en niet, dat er gezaaid werd en dat er geoogst moet worden: Mensen men zit thans met de gebakken peren uit het verleden, met de ellende, die wij samen verstandig, bewust moeten aanpakken en overbruggen. Laten wij hopen op betere tijden. Na de verkiezingen, moet men met zijn allen, als nooit hard werken om een eigen Curaçaose accent op zaken te kunnen zetten. De enige passende oplossing voor alles, is nu: “beheersing” en tasten naar opbouwende verhoudingen, om na de verkiezingen spijkers met kop te kunnen slaan. De voorrang aan die losgekomen vrijheden of gelijkheid, zijn op zich in de Curaçaose samenleving een problematiek, die chaotisch overkomt. De vakbonden, de staat, de verkiezingen, de samenleving allemaal komen gelijktijdig in beweging. Het probleem is, dat er geen uniforme meningen en zienswijzen zijn om deze lawine op te kunnen vangen en in banen te leiden, met als gevolg voor het gevoel een, “chaos” van waar gaan wij naar toe? Met pijnlijke en moeilijke debatten, vinnige polemieken, komt men geen stap vooruit. Dikwijls weet men niet eens meer, waarover het gaat om een oplossing te forceren. Gelijkheid of vrijheid of beiden. Voor gelijkheid; de ongelijkheden door het opperste Staatsgezag moeten voorkomen en tegenwerken. En voor vrijheid: minder Staat, minimumlonen, minimum inkomen, sociale zekerheden en sociale welvaartstaat! Thans met de komst van de verkiezingen, is de verwarring nog groter en er wordt maar een beetje gerommeld er naar toe. De gevoelens en de emoties zijn hoog gespannen en daarom is beheersing van deze nieuwe situatie evident. Méér evident zal het zijn na de verkiezingen, wanneer de rust terug gekeerd is om door overleggingen, spijkers met koppen te kunnen slaan. Wat ook de organisaties zullen zijn: decentralisaties, autonomie, basisdemocratie, meer inspraak van de basis, overwicht van de Algemene leden vergaderingen, of indien het gaat om efficiency een sterkere centralisatie, delegatie: het democratische centralisme. De a.s. verkiezingen van september 2016 moeten een absolute genadestootslag worden om definitief een einde te brengen aan de schaamteloze illusie, je reinste opportunisme van niet Papiaments talige, waarbij men er naar streeft, om iedere omstandigheid meedogenloos ten voordele van zichzelf of eigen bevolkingsgroep aan te wenden. Er zijn nieuwe partijen, die aan deze verkiezingen meedoen, die duidelijk, uitspruitsel, kenmerkende lootjes, stekjes vertonen met de oorspronkelijke post-koekoek-situatie als voorheen. Laat de boodschap reeds bij voorbaat helder en duidelijk zijn, voordat men opstart: ‘Overheersing en chantage op dit Eiland Curaçao is uitgesloten’ wil men geen grote sociale problemen op dit Eiland hebben. (Pasó awor, tin di bai piska guengu na Rif!) Men zal in het gareel moeten lopen net als alle anderen, die vredig op dit Eiland wensen te blijven leven. Zo niet, doet men beter met opzouten en nooit meer terugkomen. Het is mij ten gehore gekomen, dat ik uitgemaakt werd voor “shouru”! Wat ik voor de goede orde even uit de doeken wil doen. In de tijden van Pim Fortuyn werd er een nieuwe Gevolmachtige Minister in het Antillenhuis aangesteld; men zei een Apotheker en Fortuyn merkte op, dat zelfs de minst gekwalificeerde ambtenaar beter zou scoren dan zo’n Gevolmachtige Minister. Om zijn positie te kunnen versterken, nam deze neofiet contact met vele andere Curaçaoënaars, die langer in Nederland waren en ook met mij. Ik zei tegen deze neofiet, om mensen als Fortuyn te treffen moet men straatvechter zijn. Voor één of ander reden draaide deze lafaard de zaken om, alsof ik een straatvechter ben, terwijl velen als Curaçaoënaars bereid waren hem te helpen! Ik heb deze schoft nooit kwalijk genomen, omdat een Apotheker in de politiek, alleen maar giftige pillen kan draaien en draait. Wat voor belangen deze laffe charlatan voor ogen had, heb ik niet geweten. Willen of niet, de Curacaose bevolking moet nu gezamenlijk zelf zijn man leren staan, om ongewenste mee-eters buiten te houden. In heel deze wereld is het niet anders. Het begint met de Curaçaose domme goedhartigheid en vriendschap van mee-eten en voordat men het weet, wordt het een overheersende opportunistische mentaliteit van: alles is voor mij alleen en niets voor een ander. Bij de kolonialistische en slaafse toestanden was het de evolutie, de cultuur en algemene beschaving, die automatisch het veranderingswerk en de onderlinge verhoudingen stelt. Echter bij post-koloniale toestanden als nu, behoren belanghebbenden (Papiamentstalige) het zelf te doen, omdat opportunisme, onderkruiping, chantage en corruptie op grote schaal niet de taak is van beschaving, cultuur en evolutie, maar de taak van de (volks)macht zelf zonder passie of hartstocht. Wij Papiaments talige Curaçaoënaars sluiten niemand uit, maar wantrouwen terecht geen professionele egoïsten met onopvallende en demonstratieve mentaliteit van zelfzucht, stiekem eigenbelang en heimelijke uitsluiten van anderen. De binnengedrongen lauwe apathische onverschilligheid van “who cares” in onze gemeenschap van de laatste tijd, heeft de Curaçaoënaar aan zichzelf te danken. Eenmaal een teek, een bloedzuigende parasiet, afgestoten is van zijn gastheer, zal hij gedoemd zijn tot opdrogen tot dat hij crepeert. Wie het weer heimelijk binnenhaalt, zal ook met man en muis tot uitdroging gedoemd worden. “Wee de wolf, die in een kwaad gerucht staat”. De latente druk is groot en stoort een evenwichtige ontwikkeling. Aan de ontwikkeling, groei en vooruitgang van het Eiland is onmeetbare schade toegebracht, waarbij de taboe een stilzwijgende rol speelde. Dit voorrecht komt te vervallen! Wie niet hoort zal het moeten voelen! Immers, nu is het méér dan de kolonialistische en slaventijdperk samen. Toen wist men wie de vijand en wie vriend waren en kon men zijn aldislamp aansteken, maar nu slaapt en men staat op met de vijand als een wolf in schaapskleren zonder het te weten. De grootheid van de bevrijder Doktoor Moises Da Costa Gomez, de redder van vele gekleurde Afro-Curaçaoënaars, is vergelijkbaar met Gaius Julius Caesar. Tegen het einde van zijn leven, werd hij verraden en veracht als een dronkaard, uitgeschakeld en tenslotte de dood tegemoet ging. Won hij in 1963 nog met 12% verschil van de DP, nog geen 3 jaar later won de DP met 18% verschil, verraden door eigen mensen, eigen vrienden, die hij altijd rond zich had om het vak van ‘Staatsmanschap’ te onderwijzen. Zijn dood was druppelsgewijs, langzame verzieking door zijn eigen mensen, die hij liefdevol had opgeleid, die altijd heel dicht bij hem waren. Eerst stichtte zij splinters-partijen om de wind uit de zeilen van Moeder-partij NVP te halen om de partij te verzwakken en tevens schade aan de gezondheid van de oprichter toe te brengen. Zijn vrouw werd versierd en brutaal afgepakt en hijzelf respectloos vernederd tot dronkaard. Hij overleefde de toestand niet meer en stierf op 22 november 1966. Net als Caesar met 23 (onzichtbare) dolkstoten. Toen hij onder zijn eigen intieme vrienden, zijn nationalistische broeders, zijn verraders en moordenaars in eigen “persona” herkende, toen al reeds verziekt en verzwakt, zei hij als een totaal teleurgestelde, uitgeput en gebroken man: ”Et voi, mici affabile, amabile amici”, hij viel op de grond en trok zijn jas over zijn gezicht …en stierf! Curaçao leverde één van zijn allergrootste mannen in! De Partij kwam langzamerhand in handen van Joodse Surinamers “USURPATORS” en hun handlangers. NVP, eens een prestige-partij, verviel tot een stoned marionetten tent en herstelde zich nooit meer. Het systeem van continu stalken en documenteren, net als bij de Gestapo’s, om anderen door leugens te kunnen onderkruipen om onderuit te kunnen halen net als tegen Doktoor, bestaat er nog, zij het gedekt. Cyber onrechtmatigheden zijn niet uitgesloten. De naam: Mr. Dr. MOISES FRUMENCIO da COSTA GOMEZ is als een mythe overeind blijven staan ver heel ver van de laffe broddelaars.

MASKARADA SA KAI. R.Willems 14 juli 2016. Tin ‘boswachters’ i ‘stropers’. Aparentemente, ‘Boswachter-Stropers’ tambe!

HAND IN EIGEN BOEZEM STEKEN. R.Willems 4 april 2016. De Surinaamse Omayra Leeflang heeft nu, op Curaçao haar eigen politieke partij, de UKH opgericht (Un Korsou Hustu). Eigenlijk een verrassing, omdat Papiaments-Curaçao anders erover denkt, namelijk het afsluiten van een beroerde door elkaar lopende periode en het opstarten van een Eilandelijke-Papiamentse periode. ‘Als Gast, sluit men zich aan of vertrekt’. Echter het hoeft geen probleem te zijn om aan een Drude Tante duidelijk te maken dat de deur wijd open staat en dat buiten mooi weer is! Wij weten niet precies wat de echte bedoelingen zijn in de toekomst of dat het mosterd na maaltijd is. Ook weten wij niet wat zij precies bedoelt met “hustu” en op wie ‘hustu’ moet slaan? Haar eigen mensen of Papiaments Curaçao? De wrakstukken van het opleidingschip ‘Karla-Omayra en de beschadiging van Rosalia’ door valse aantijging, liggen nog onopgeruimd te roesten in haar voortuin. Of haar nieuwe partij, de UKH, iets ‘hustu’ van deze zooitje kan maken, gelooft zij alleen. Of UKH een echte politieke partij zal worden zijn er twijfels over. Het lijkt meer op een avontuurlijke speculatie, een lepe verkenning of een handige aftasting of er nog sprake is van een Surinaamse dominantie of taaloverheersing en of Papiaments-Curacao deze pil nog onbewust wenst te slikken. Het Papiaments en het Nederlands zijn voorlopig onmisbaar, of andere talen als instructie komen aansluiten zal de toekomst moeten uitwijzen, wat of welke combinatie het beste is naar de toekomst toe. Wanneer het getij verloopt, verzet men de bakens, kennelijk niet bij Leeflang; zij speelt voor blind doof en stom en graait maar door, omdat het bij haar heel gewoon is. Deze soort hustlers denken vanuit hun maag, niet vanuit hun hersenen, daarom uitsluitend met goed doordachte valluiken kunnen zij definitief verschalkt worden, bij wijze van lik op stuk. De evolutie van toen is voorbij en heeft plaatst gemaakt voor involutie, waar iedereen niet meer zo gemakkelijk heeft. De Isla van Shell is definitief ter ziele, wat er nu over bleef is anderen het brood uit de strot halen of anders is simpelweg de tijd van repatriatie aangebroken. Heel eerlijk gezegd wij houden van Leeflang, echter nu U voldoende verdiend heeft en uw kennis verrijkt, heeft uw land U hard nodig. Er is geen tijd meer voor moties indienen als wegloopster uit de partij. Mevr. Marvelyne blijft rustig op haar stekje, die U noch van verre noch van dichtbij aangaat. Voor U is de tijd heel gunstig om te reizen, de deur staat wagen wijd open en buiten is het prachtig weer.

“Extra” edishon 7/12/2015. R.L.Willems 8/12/2015. PENSA NA PLASO KORTIKU O LARGU ? Segun Parlamentario Sr. Cleopa, e no tin nada kontra e organisashon ‘Green Town’ i e no tin sufrisiente palabra pa mustra riba e importansha di Rafinaderia Isla pa komunidat di Korsou. Importansha di rafinaderia Isla pa komunidat di Korsou, ku Sr. Cleopa no tin sufrisiente palabra pa mustra riba importansha pa Korsou su komunidat, ta trese e pregunta: Sr. Cleopa ta pensando na plaso korto o largu? Kiko ta bai sosodé ku mes un komunidat di Korsou despues dje era, e período di kombustíbel fosilisá? No tin di lubidá, ku Shell na 1985 a regalá Isla kompletamente pa un florin na Korsou depues di mas o menos 70 aña di servisio. Mi ke sa, si regalá Sr. Cleopa kompletamente gratuito un fabrika di “haarspeld”, awor ku tur damas ta usa “haarspray”, kiko den futuro Sr. Cleopa ta bai hasi kuné de serkano futuro

IN MEMORIAM Drs. Edwin nolasco ayubi. R.L. Willems 7 september 2015. Alleen de allersterkste, de aller-intelligentste, de meest rigide, zal uit de donker schaduw van onze generatie kunnen kruipen en zich apert manifesteren. Edwin Ayubi had de vereiste kwaliteiten daarvoor om dit te doen. En hij deed het ook. Hij was een markante iemand met kwaliteiten en talenten, maar daarbij ook de hartelijkheid als gewone mens uit de heuvels van Otrobanda. In het begin periode van zijn studies aan de Royal Academy of Art Den Haag, naast zijn praktische opleiding, ging zijn belangstelling naar het classicisme, verlichting, romantiek en filosofie. Omdat ik één jaar moest wachten voor mijn studie in Maastricht, mocht ik meelopen. Mijn belangstelling ging toen uitsluitend naar Filosofie. Het is hier dat ik kennis had gemaakt met filosofen als postmodernisten Michel Foucault, Jacques Derrida en nieuwe wetenschappers als Karl Popper. Het Eiland leeft, zo ook de omstandigheden. De MULO, eens maat- en toonaangevend in de Curaçaose gemeenschap, moest loslaten voor de overheersende HBS. En dat was ons lot: de MULO-devaluatie. Gelukkig beperkte de mogelijkheid als beurzaal de schade, maar dat korset was zeer nauw aangemeten; een vergiftigd geschenk bijna, dat nauwelijks tot heden toe de Eilanden na zoveel jaren vooruit kunnen helpen. Het Eiland raakte kennelijk verlamd. Het is een systeem om bepaalde sociale klasse aan de macht te houden en andere sociale klasse van de macht te onthouden. Wie het systeem doorziet en veracht, moest kiezen om een eigen leven te gaan leiden en het Eiland laten voor wat het is en continue een bak met vuiligheden over zich accepteren. Vele Curaçaoënaars vrezen als de dood, dit soort represailles, vergelding of zelfs wraak, die tot imago vervuiling en beschadiging leidt. Ayubi was puik slim, doorziet valluiken en verandert telkens van koers. Toen ik hoorde, dat hij hier in België aan de Leuvense Universiteit studeerde, moest ik hardop lachen: Ayubi was super slim en overklast heel zijn generatie. Wij kennen elkaar als kleuters in de lagere school bij de fraters aan de Roodeweg: St. Thomas College, vervolgens Hoogstraat, vervolgens als beurzaal, Scheveningen en Den Haag, Royal Academy of Arts, Princessegracht. Hierna splitste onze wegen, maar niet onze vriendschap. Een paar jaren geleden was hij in Nederland met zijn familie en had niet nagelaten even naar Antwerpen te zakken om goede dag te zeggen, wat enorm veel voor mij had betekend, immers van onze lichting uit Otrobanda was uitgedund tot ons getweeën, die nog in leven zijn. Ik heb nooit kunnen denken, dat dit wederzien tevens ons afscheid was! Eddy had een onvervalste tenor stem, kon Gigli, de arias uit de film Great-Caruso fantastisch imiteren. Wekelijks gingen wij langs, vooral in de winter om te genieten, het kostte ons alleen maar een zak eierkolen om te stoken., omdat wij van hem niet met lege handen moesten komen. Zijn rol als tweede honkman bij de Honkbal- Storks Den haag is niet te beschrijven zeker als “The slippy snake”. Hij had speciale filosofische opvattingen over de sport: “Na bate, kada un strike, ta trese mi mas serka un home-run…o…. pónche. Hij sloeg zijn home-runs met regelmaat, echter zijn stokpaardje was: honken stelen, daarom de naam ‘slippy snake.’ De grootste rivaal op sportieve vlakte was “Chicalon” de club van de Arubanen, waaronder Betico Croes. Wij kwamen de parking oprijden en ook Croes. Hij riep Eddy toe op zijn Arubaans: “Ayubi, awe ta sota”! Eddy antwoordde:”Sota? Awe mi ta bai roba base un poko”! De eerste slagbeurt ging mis; ‘Strike-out’ (Croes kwam lopend uit zijn fielder’s-plek en fluisterde iets in de oren van de pitcher). De tweede slagbeurt een rolling naar korte-stop en uit op de eerste honk. De derde slagbeurt: een hete loeierd van een line-drive-hit tussen derde honk en kortestop. Vervolgens, terwijl de werper zijn bewegingen maakte om te werpen, schoot Ayubi als een pijl uit de boog naar de tweede honk. De catcher had niet eens zin om naar de tweede te gooien. Ook naar de derde was het een flitst…en safe. De wedstrijd werd met zeer krappe 3-2 gewonnen. Wij hadden afgesproken om niet als eerste iets tegen Betico Croes te zeggen, maar wel waren klaar om zijn neus even flink te poederen! Het duurde lang voordat hij uit de kleedkamer kwam: Hij kan niet eeuwig daar blijven zei Eddy. Eindelijk kwam hij naar buiten, maar was ons vóór: “Hermanos, ban dal un bitter, asina mes ta bon”, zei hij op zijn Arubaans. In het debatteren was Eddy een kei, goed gedocumenteerd en niet afwijken van een vaste beeldvorming. Hij had een discussie eens met een bevriende Jood, een vermeende filosoof. Hij liet de man heel de joodse geschiedenis uitrafelen om hem dan te vragen of hij werkelijk gelooft, dat van alle godsdiensten in deze wereld, de joodse de ware is? En dat hij Ayubi, zijn twijfel erover had en indien hij zich niet vergiste, dat de man zelf (de Jood) ook erin twijfelt. In een wereld-oriëntatie les in de achtste klas aan de Hoogstraat, raakte hij in een clash met Pater Amado Römer en je moet weten, dat hij misdienaar was bij Römer. In de algebra is min x min= positief. Eddy vond dat onzin, immers redeneerde hij, iets negatief en zelfs de verdubbeling ervan, geenszins positief kan zijn. Indien je iets wil hebben, moet je dan zeggen: Neen, neen, dan is het een “ja”. De wereld op zijn kop, zei hij. Römer zijn stelling kwam hier op neer (stelling van negatieve theologie), dat negatief, positief is in de zin van een paradox: god is niet volledig aan deze wereld, maar evenmin volledig met deze wereld samenvalt: dus dat de negatieve afwezigheid (de leegte) van god op deze wereld, juist een positieve aanwezigheid is, ook bij verdubbeling van die afwezigheid. Ayubi bleef erbij dat het onlogisch is en liet zelfs het woord ‘onzin’ vallen, wat hilariteit veroorzaakte. Wij praatten niet graag over politiek of politieke partijen, maar hij had wel degelijk een mening over. In onze tijd waren er twee politieke grootheden en je kan niet erom heen: de DP en N.V.P. Hoewel politiek erg belangrijk was op dat moment zaten wij toen reeds in Scheveningen, wat wil zeggen, dat politiek eigenlijk een beetje ver van ons bed was. Hij was een paar maanden bezig op de Academie, waar hij gerichte filosofie kreeg , en op mijn vraag, had hij zo ongeveer politieke macht omschreven: Op de rug van een ander zitten, zelf het vreselijk en vervelend vinden en daarom de last zoveel mogelijk proberen te verlichten…….behalve van die rug afkomen. Ik vond die uitspraak machtig en had het genoteerd en enkele malen in discussie op de Maastrichtse Hogere School zelfs gebruikt. Met de dood van Eddy N. Ayubi verliest het Eiland één van zijn meest markante inspirerende zonen, een product uit de heuvels van Otrobanda. Hij had dit rommelig Eiland een extra denk en spirituele dimensie gegeven, tenminste zij die hem begrepen hebben. Wij, zijn vrienden ( o.m Rienk Kamer/Audry M./MMS-girls) zullen die dimensie in ere houden en telkens wanneer er behoefte aan is, onze hart met zijn werken ophalen……dat hij de vrede in de eeuwigheid zal vinden. Edwin, rust in Vrede, U hebt niet voor niets geleefd!

FUGITIVOS HUMANOS. R.Willems 1/09/2015 Ta parse manera nan ta atakando tur e playanan, kaminda sa bai pasa all-in-vakashon i releks. Di tur parti, prinsipalmente Sur i Oropa Oriental nan ta basha bin Oropa Oksidental. Absolutamente nada, nada-nada por stop nan. Ni muraya, ni prikkeldraad, ni polis ku moster- lachgas por para nan. Tur stashonnan di trein ta kan-kan. Hobenan, yunan, ansianos, mama i tatanan babies, oma i opa’s, ku un tas riba nan lomba, kansà i ku hamber nan ta sigui bini. Mas nan avansá, mas tantu ta sigui sin stop. Pero di kon? Di-kon nan ta laga nan famianan atras i siegamente preferá un abentura riskante pa nan propio bida, net esun ku nan ke mehorá. Ta parse ku aki e forsa misterio di kreashon di bida, ku ta guia inkonsientemente emigrashon humano ta tuma logà. No t’asina ku tin un historia t’eksisti di: Tera Primintí (Het Beloofde Land)? Nan a bisa tambe ta kua forsa a Primintí o nan a laga esei pa imaginashon? D’otro banda, awe indudablemente tin un Rasa “Antiyana Caribeño t’eksisti, por bisa ta mesun guia humano, sea den un forma malamente komersial ku a tuma logá? Kon ke sea, un realidat no por wordu kamuflá, kual forsa o kasualidat ke ta: emigrashon humano ta bai kompañá ku hopi miseria, pena i hasta morto. Nan ta hoga na granel, muri mortonan straño di stik, pero nan ta sigi bini i nada por stop nan. Dikon? Wel, simplemente: si bo ta teme bo bida komo humano, si bo no tin un “mayan” solamente ta keda un deseo: Sobrebibi, nada mas! Un lei, sin duda, ku ta konta pa henter humanidat! Es ku konosé tal miseria i morto den su profundidat, lo sa i ta kapas di komprendé e dikon i e pasobra! I esaki ta humanidat for dje prinsipio di kreashon mes. No duda ningun momento, kada momento esei por ta bo propio destino tambe. Pais Venezuela, no leu for di nos, tambe ta pasando den skual i kuanto no ke alkansa nos Isla d’un otro o manera no ta d’importansia: pa just sobrebibi, e siguransa d’un mayan den bida, pa nos nada ápnormal komo nos no sa mehor. E moveshon pa Oropa-oksidental ta hopi serio, d’unda nan ta bini masalmente asina? T’ainda, tin grosso modo sinku routa notà: Afrika Norte-Oksidental: Marokko, Guinea i Senegal. Routa Mediteràneo oksidental: Kamerun, Algeria, Mali. Routa central Mediteràneo: Syria, Erritrea, Sahara Routa Italia Sur, Apulia i Kalabria. Routa Mediteràneo oriental: Syria, Irak, Iran, Afghanistan, Somalia. Kasimente un hende no por imaginé tal situashon, sinembargo kada momento por ta su propio destino tambe. Un solito “tornado” fuerte riba nos Isla, kargando tur inventario dje Isla enkluso habitante hiba laman den minimo di tempu, ta sufrisiente pa hika e Isla den un profundo luto pa eternidat. Nan ta kampeer na stashonnan di trein, laba nan kurpa kansá den toiletnan publiko, drumi den parkenan, muhé, homder mucha, mama i tata, yu, oma y opa, di tur edadnan. Si bo no mira, imposiblemente pa kere. Di kon nan ta bandoná tur loke nan tin, nan famianan pa Oropa-Oksidental? Esaki ta parse fenómenonan di kreashon mes ku no t’asina fasil pa komprendé logikamente. Por ta, posobra nan tambe ke un vakashon all-in, un kama kaliente, pan i un desayuno bon sortí i un bon baño kaliente? Mi no tin ningun motivo di pensa komo tal, mirando tal miseria ku mi mes wowonan dja aserka! E hendenan aki konosé e profundo miseria di guerra, di morto, di abuso, di agreshon i violensia, dia den dia afo. Luchando, nan a asepta nan parti,, konsiento di kiko e kontenido ta enserá, i netamente “esaki”, inseguridat infinito, sin ningun perspektivo ku miseria di biba den un tent, wel t’asaki nan no ke pa nan mes, korda nan yunan ku ta lantando: e seguridat ku lo tin “un mayan”. Tal grado di situashon di biba mester ta komprendibel pa henter humanidat. No ta di spera ku na frontera nan lo wordu risibí ku brasanan abrí i yamá bon-biní ofresiendo nan, pan i kuminda, un kana kaliente pa nan por sosegá e kurpa kansá. Ningun hende no mester ta eens kumi, pero laga nos no lubidá, ku ta humano nan tá, i nos tambe ta un mes humano. S’akaso ke trata for di solo interes propio, tin mester di tene kuenta: E pregunta no ta, ku nunka Korsou tambe lo yega di konosé “un miseria profundo”, pero simplemente e pregunta ta; ki-ora i ki-dia! E ora ei, nos tambe ta fugitivo gritando pa yudansa di ‘humanidat’. Awendia nos ta brigando otro malamente. E Isla konose un mentalidat destruktivo pernamente , un orgullo totalmente falsu kaminda no tin espasio pa e espíritu di solidaridat nesesario pa ser un pueblo, tantísimo abuso di poder pa falta di mehor konosemente. Hasta lagando espasio pa esnan di poder ku no ke kompartí, bandonando e Isla, no ta sufrisiente. T’aya kaminda a bai buska un futuru, nan ta molestia hende pa destruí. Un desgrasia tin di pasa pa obliga e yu-Korsounan teimos , di tur grado sosia akil, pa siña haña réspèt pa otro. Tin un mentalidat absurdo t’ainda t’ eksisti: “Ta di mi e familia e ta i t’ami ta disdí, lokual ku tin di stop awor, sea na bon o na malu!

Loading...
Amerpages.com